KAFAMDAKİ HUNİ

Fotoğraf.. Dede mesleği.. Bütün çocukluğum hikayelerini dinlemek ve çektiği fotoğraflara bakmakla geçti.. Evimiz siyah beyaz fotoğraflarla dolu.. Tanıdık, tanımadık bir ton insanı içinde barındıran fotoğrafar.. O zaman da bu kadar komplike bir iş miydi acaba ya da şöyle sorayım; o zaman da bu fotoğraf makineleri bu kadar pahallı mıydı?

Voltran gibi makineler! Gövde ve kollar, bacaklar! Ama voltranı oluşturabilmek için ilk önce bir banka soymak ya da Cinnah’a falan çıkmak gerek.. Fakat hem Cinnah artık eskisi gibi popüler değil hem de banka soyarsam aldığım makine ile çekim yapabileceğim alan kısıtlı Öyle pan etkisi falan da yaratamam! Hmm belki de avluda volta atanları çekerim ki ışığa ihtiyacım var.. Diyaframı kısarım, netlik derinliği genişler; eğer ışık yetersiz ise bu seferde estantane yi açmam gerekir; enstantaneyi açarsam da fotoğraf objesi durağan olması gerekir yoksa hareketli çıkar.. Hayt huytttttt bıızzztt coozztt ve işte devrelerimde meydana gelen bu cozurdamaya da pan etkisi denir sayın seyirciler! Hakem topu yutar, oyun başka bir gün oynanmak üzere tatil edilir…

Anlaşılacağı üzere, fotoğraf kursuna başladım.. Aranızda şaşıranlar olabilir, bu deli dalga geçerdi bu gibi aktivitelerle, peki şimdi ne oldu deyyu.. Hala geçiyorum ama bu defa aralarına sızdım diyebiliriz.. Yakında ben de parklarda gruplar halinde, elinde fotoğraf makinesi ile gezinen, marjinal fotoğraflar çekebilmek için antin kuntin şekillere giren biri olacağım.. Hobareeeyy!!
Çektiğim fotoğrafları sizlerle de paylaşmayı çok isterdim fekat arkadaşımdan ödünç alacağım makine filmli bir makine. Eh tabii pozları bitirmem lazım.. Sonraaa tab ettirmem lazım.. Sonraaa taramam lazım.. Sonraaaa… ZZZZzzzzZZZzzzz…

Voltranı oluşturabildiğim günleri de görmeyi diliyerek, müsadenizi istiyorum.. Voltran! Voltran! Voltran!!!